Kinoteatr Mirage — obiekt wybudowany w latach 1910-1911 przez doktora Rudolfa Bebera. Przetrwał obie wojny światowe. Pod koniec lat 40 został rozebrany na potrzeby budowy domu partii, obecnie Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli.

Budynek kina „Mirage” był nieotynkowany, zbudowany z ciemno-czerwonej cegły, lecz w odróżnieniu od innych obiektów z tego okresu, szczycił się licznymi ozdobami architektonicznymi. W szczególności wyróżniała się ściana frontowa z szeroką bramą. Oprócz kolorowego obramowania samego wejścia, na rogach miała dwie, dość wysokie wieżyczki zwieńczone blaszanymi, spiczastymi kopułami. W wieżyczkach okrągłe okna obramowane szarymi cegłami, a między nimi podświetlany napis „MIRAGE”.
Budynek stał wzdłuż Szosowej (obecnie Wojska Polskiego). Frontem zwrócony do placu Kościuszki, tyłem do Wiejskiej, a bokiem do placu Pocztowego.
W latach dwudziestych właścicielem kina był Mojrzesz Budnik, który nabył kino za 3000 dolarów.

Kino „Mirage” w pierwszych latach powojennych pełniło jednocześnie rolę kina i sali widowiskowej. Wg wspomnień mieszkańców jeszcze w 1946 r. odbywały się tutaj koncerty muzyczne.
Ówczesne władze zdecydowały rozebrać budynek. Pozyskany materiał przeznaczona na budowę Domu PZPR, który stanął w pobliżu.


Bibliografia:
♦ Urke Nachalnik: Życiorys własny przestępcy
♦ historialomzy.pl
♦ Łódzkie Echo Wieczorne, 20 czerwca 1927
♦ Wspólna Praca nr 5, 1927