Kinoteatr Mirage — obiekt wybudowany w latach 1910-1911 przez doktora Rudolfa Bebera. Przetrwał obie wojny światowe. Pod koniec lat 40 został rozebrany na potrzeby budowy domu partii, obecnie Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli.

Budynek kina „Mirage” był nie otynkowany, zbudowany z ciemno-czerwonej cegły, lecz w odróżnieniu od innych obiektów z tego okresu, szczycił się licznymi ozdobami architektonicznymi. W szczególności wyróżniała się ściana frontowa z szeroką bramą. Oprócz kolorowego obramowania samego wejścia, na rogach miała dwie, dość wysokie wieżyczki zwieńczone blaszanymi, spiczastymi kopułami. W wieżyczkach okrągłe okna obramowane szarymi cegłami, a między nimi podświetlany napis „MIRAGE”.
Budynek stał wzdłuż Szosowej (obecnie Wojska Polskiego). Frontem zwrócony do placu Kościuszki, tyłem do Wiejskiej, a bokiem do placu Pocztowego.
W latach dwudziestych właścicielem kina był Mojrzesz Budnik, który nabył kino za 3000 dolarów.

Kino „Mirage” w pierwszych latach powojennych pełniło jednocześnie rolę kina i sali widowiskowej. Wg wspomnień mieszkańców jeszcze w 1946 r. odbywały się tutaj koncerty muzyczne.
Ówczesne władze zdecydowały rozebrać budynek. Pozyskany materiał przeznaczona na budowę Domu PZPR, który stanął w pobliżu.


Bibliografia:
♦ Urke Nachalnik: Życiorys własny przestępcy
♦ historialomzy.pl
♦ Łódzkie Echo Wieczorne, 20 czerwca 1927
♦ Wspólna Praca nr 5, 1927